Teşekkür
Pazar, Nisan 31, 2009 tarihinde, Ben etiketi için yazılmış.
31 Mayıs 2009, saat 01:08.
Travertenli seyahat şirketinin Ankara'ya doğru 12 yolcuyla seyir halinde olan şehirlerarası otobüsünün 13 numaralı cam kenarı koltuğunda camdan dışarıyı seyrederken yine aklıma o Candan Erçetin şarkısının klibi geldiğinde, tam da o sırada çin malı dokunmatik çakma taşınabilir ortam oynatıcımda radyodan dinlemekte olduğum slow Tarkan parçası bitiyor, ve Candan Erçetin'in yine o yıllardan kalma başka bir parçası çalmaya başlıyor. Önce bu parçanın tadını çıkarıyor, ardından da aklıma gelen ilk parçayı mırıldanmaya çalışıyorum:
Yalan, başkası yalan
Dünyada ölümden başkası yalan...
Dün akşam itibariyle mezuniyet projemin hazırlık aşamasını bir miktar birikmiş rapor haricinde bitirdim ve bulanık duygular içerisindeyim. Karışık değil, bulanık. Evet. (bu bitmiş cümle sonuna "evet" koyma alışkanlığını da az önce servis yapan muavinden kaptım sanırım. evet.) 5 yıl daha bitiyor. Şimdi aklıma geldi, bi' aralar bi' büyüğüm "Hayatınızı 5 yıllık süreçler için planlayın, 5 yıl sonra nerede olacağınızı hayal edin" demişti. Şimdi neredeyim bilmiyorum hiç, ama 5 yıl önce kendimi nerede hayal ettiğimi hatırlamıyorum ki zaten :S (En arka yolcuya servisi yapar yapmaz başa dönüp çöpleri toplamaya başlayan muavinler lütfen 12 yolcu varken biraz beklesinler. Kolayı fondiplemeyi sevmiyorum!) Sonunda geldi, "Koca ODTÜ" de bitti. Yani seçmeli derslerimin hocaları münasip görürlerse bitecek. Aslında bu konuya girersem ODTÜ'de tanıdığım herkese hitap eden bi' yıllık yazısına dönüşecek. Şimdilik buna niyetim olmadığı için kırpılmış bir versiyonuyla yetineceğim. Her saniye azalmakta olan dizüstü bilgisayarımın pilini gözönünde bulundurmalıyım zaten :)
Bir dönem boyunca (verimli olarak kullandığım kısmı sadece son 3 haftası olsa da) bana arkadaşlık desteği veren, moral bağışında bulunan, tasarım konusunda tavsiyelerde bulunan, gözlem yapmama yardımcı olan, lojistik destek sağlayan, kimi hareketleriyle hayat dersi veren, hayatımın büyük yanlışlarından birine imza atmama sebep olup sonra bu hatadan dönmemi de sağlayan, ürünüme isim bulmama yardımcı olan:), sattığı kırtasiye malzemeleriyle beni soyan, yurtdışından beni hatırlayıp yalnız bırakmayan, acıktığımda doyuran, yaptıkları müzikle yollarımı çekilir kılan, ODTÜ'deki son şenliğimde eğlenmemi sağlayan, İstanbul'da aradığım yerleri bulmama yardımcı olan; sınıf arkadaşlarıma, okul arkadaşlarıma, yılların eskitmediği ve eskitmeyeceği candostumla çoook eski kankama, danışman firma çalışanları ile bölümümün öğretim görevlilerine, eski oda arkadaşıma, eski oda arkadaşlarımın arkadaşlarına, eski staj arkadaşlarıma, "İstanbul'daki eviniz" sloganlı ucuz otele, fantastik arkadaşıma, 'o kendini biliyor ama bilmese de olur'a, yıllardır adam gibi görüşemediğim kuzenime, eski mezunlarımıza, (dikkat, isim veriyorum) Mücahit Abi'ye, 'gerçek bir rüya'ya, 5. Yurt kantinine, Unknown Artist'lere, şenlik şarkıcıları ve şenlik etkinliği düzenleyenlere, yoldan geçen vatandaşlara,
ve 17 yıldır beni okutan; hayal ettikleri o cübbeli görüntüyü 28 Haziran'da görmeyi bekleyen aileme, üzerimde emeği geçen herkese çok teşekkür ederim.
31 Mayıs 2009, saat 02:02.
Iyi geceler hayat.